قرآن کریم.
جمعی از محققین. (۱۳۹۷). نقش شیعه در پیشرفت منطق و مکاتب حکمت اسلامی. (زیر نظر عبدالحسین خسروپناه با اشراف ناصر مکارم شیرازی). قم، ایران: انتشارات امام علی بن ابیطالب(ع).
جهامی، جیرار. (۱۳۷۷ش). موسوعة مصطلحات الفلسفة عند العرب. بیروت، لبنان: مکتبة لبنان ناشرون.
جوادی آملی، عبدالله. (۱۳۸۶). تفسیر تسنیم / رحیق مختوم ( ج۳). قم: مرکز نشر اسراء.
جوادی آملی، عبدالله. (۱۳۸۹). تفسیر تسنیم / رحیق مختوم ( ج۴). قم: مرکز نشر اسراء.
جوادی آملی، عبدالله. (۱۳۹۳). تفسیر تسنیم / رحیق مختوم ( ج۲۳). قم: مرکز نشر اسراء.
صدرالدین شیرازی، محمد بن ابراهیم (ملاصدرا). (۱۳۶۸). الحکمة المتعالیة فی الاسفار العقلیة الاربعة. تهران: بنیاد حکمت اسلامی صدرا / بیروت: دار احیاء التراث.
طباطبایی، سید محمدحسین. (۱۳۶۲). اصول فلسفه و روش رئالیسم. قم: انتشارات صدرا.
طباطبایی، سید محمدحسین. (۱۳۹۰). المیزان فی تفسیر القرآن. قم: دفتر انتشارات اسلامی جامعه مدرسین.
طبرسی، فضل بن حسن. (۱۳۷۲). مجمع البیان فی تفسیر القرآن. تهران: انتشارات ناصرخسرو.
طوسی، محمد بن حسن (شیخ طوسی). (۱۴۰۹ق). التبیان فی تفسیر القرآن. بیروت: دار احیاء التراث العربی.
عماد، افروغ. (1399ش). رابطه نظریه و عمل از حکمای باستان تا رئالیسم انتقادی. تهران: پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگى.
مصباح یزدی، محمدتقی. (۱۳۹۰ و ۱۳۹۱). آموزش فلسفه / شرح اسفار. قم: انتشارات مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی (ره).
مطهری، مرتضی. (۱۳۸۹). مجموعه آثار. تهران: انتشارات صدرا.
انصاری شیرازی، یحیی. (1387ش). درسگفتار حکمت (شرح منظومه). قم: مؤسسه بوستان کتاب.