Isra Hikmat

Isra Hikmat

Explanation of the way prayer affects on the System of being (Based on the Principles of Peripatetic philosophy, Illuminationist philosophy and Transcendent theosophy)

Document Type : tar

Authors
Faezeh Farzaneh 1
Vahideh Fakhar Noghani 2
Amir Rastin Toroghi 3
1 Graduated master degree in Islamic philosophy and wisdom, Ferdowsi University of Mashhad
2 Associate Professor Faculty of Theology Ferdowsi University Of Mashhad
3 Assistant Professor of Islamic Philosophy and Theology, Ferdowsi University, Mashhad,
10.22034/isra.2025.515685.2075
Abstract
prayer is a form of worship that God has commanded multiple times in the Holy Quran, promising response and impact in return. The question is, how is the effect of prayer based on philosophical foundations? In the present study, this question will be answered with a descriptive-analytical method and based on the doctrine of Divine Unity in Actions (Tawhid Af'ali), and the Principles of the three main schools of Islamic philosophy (Peripatetic philosophy, Illuminationist philosophy, Transcendent theosophy) will be explained and analyzed. The findings of the study indicate that Muslim philosophers emphasize the effect of prayer as one of the true causes of the system of existence, and although there is a difference in the how of the causality of prayer among the three mentioned schools, at the same time, by evaluating and comparing these three bases, the conclusion is reached that The soul, as a result of prayer, becomes prepared to receive the grace of the divine, so that God, who is the real cause, acceptance the request of the person praying. Therefore, the impact and causality of prayer, based on the worldview of all three schools of Islamic philosophy, ultimately lead to the god.
Keywords
Prayer
acceptance
Tawhid in agency
Peripatetic philosophy
Illuminationist philosophy
Transcendent theosophy

Subjects

  1. قرآن کریم.
  2. صحیفه سجادیه.
  3. ابن سینا، حسین بن عبدالله. (1381). الاشارات و التنبیهات. تحقیق مجتبی زارعی. قم: بوستان کتاب.
  4. ابن سینا، حسین بن عبدالله. (1404ق). التعلیقات. محقق: عبدالرحمن بدوی. قم: مکتب الاعلام الاسلامی.
  5. جوادی آملی، عبدالله. (1388). تسنیم. قم: مرکز نشر اسراء.
  6. جوادی آملی، عبدالله. (1385). سروش هدایت. تنطیم سیدمحمود صادقی. قم: مرکز نشر اسراء.
  7. حسن زاده آملی، حسن. (1371). نور علی نور در ذکر و ذاکر و مذکور. قم: تشیع.
  8. حلی، ابن فهد احمد بن محمد. (1407ق). عدة الداعی و نجاح الساعی‌. بیروت: دار الکتاب العربی.
  9. حلی، حسن بن یوسف. (1372). کشف المراد فی شرح تجرید الاعتقاد. قم: منشورات شکوری.
  10. خمینی، سید روح الله. (1381). تقریرات فلسفه امام خمینی قدس سره. مقرر: عبد الغنی موسوی اردبیلی. تهران: موسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی.
  11. دیلمی، حسن بن محمد. (1375). إرشاد القلوب المنجی من عمل به من ألیم العقاب. تحقیق: سید هاشم میلانی. تهران: دار الأسوة للطباعة و النشر.
  12. سبزواری، هادی بن مهدی. (1369). شرح المنظومه. تصحیح و تعلیق حسن حسن زاده آملی. تهران: نشر ناب.
  13. سهروردی، شهاب الدین یحیی بن حبش. (1411ق). ثلاث رسائل (رساله هیاکل النور). محقق: احمد تویسرکانی. مشهد: انتشارات آستان قدس رضوی.
  14. سهروردی، شهاب الدین یحیی بن حبش. (1372). مجموعه مصنفات شیخ اشراق. تصحیح نجفقلی حبیبی. تهران: موسسه مطالعات و تحقیقات فرهنگی.
  15. طباطبایی، سید محمدحسین. (1416ق). نهایة الحکمه. قم: موسسه النشر الاسلامی.
  16. ملاصدرا / صدر الدین شیرازی، محمد بن ابراهیم‌. (1368). الحکمة المتعالیة فی الاسفار العقلیة الاربعة. قم: مکتبه المصطفوی.
  17. ملاصدرا / صدر الدین شیرازی، محمد بن ابراهیم‌. (بی‌تا). الرسائل. قم: مکتبه المصطفوی.
  18. ملاصدرا، صدر الدین شیرازی، محمد بن ابراهیم‌، (1360). الشواهد الربوبیة فی المناهج السلوکیة. تصحیح سید جلال الدین آشتیانی. تهران: مرکز نشر دانشگاهی.