یکی از مهمترین مسائل معرفتی، شناخت حقتعالی است که در مکتب عرفان نظری، وجود حق تعالی، وجود بسیطی معرفی شده است که جای برای غیر نگذاشته است و ماسوای او، اطوار و شئون وی محسوب میشوند که اصطلاحاً بدین نظریه، نظریه وحدت شخصی وجود می گویند.
جمهور قائلند نخستین کسی که نظریه وحدت شخصی وجود را در یک نظامواره علمی مطرح نموده است، ابن عربی است. ولیکن در این مقاله ثابت می شود که شیخ اشراق نخستین شخصی است که مبانی این نظریه را در حکمت خویش، تبیین نموده است.
