پژوهشگاه علوم وحیانی معارجفصلنامه حکمت اسرا2383-291615320240220Sadraean Analysis of Prophetic Traditions regarding Essential Monotheism Emphasizing the works of Ayatollah Javadi Amoliتحلیل صدرایی روایات معطوف به توحید ذاتی با تاکید بر آثار آیت الله جوادی آملی53219200110.22034/isra.2024.192001FAحسنمحسنی* دانش آموخته سطح چهار حوزه علمیه قم و دانشجوی دکتری فلسفه دانشگاه ادیان و مذاهب قم. قم، ایران.محمد رضامصطفی پوراستاد سطح عالی حوزه علمیه قم و مرکز آموزش عالی اسراء. قم. ایران.بهروزمحمدی منفرددانشیار گروه اخلاق دانشگاه تهران. تهران، ایران.Journal Article20240122The Foremost of the Theosophers (Sadr Al-Din Shirazi) the founder of philosophical school of Hikmat Al-Mutalyah has invented the theory of related existence of the effect in the analysis of the issue of the relation between the essentially necessary being and the contingent being. In his exposition of this theory, he first relies on the principle of analogically graded unity or particular analogical gradation but finally he exposes the aforementioned theory based on the personal unity of existence or the hyper-particular analogical gradation in a way that the interpretation of the causal relation based on the analogical gradation will lead to the theory of existential dependence according to which the contingent being will have a dependent identity as compared to the cause not an independent identity separated from it. This study using a descriptive-analytic method debates Sadraean analysis of the prophetic traditions regarding essential monotheism Focused on the Ideas of Ayatollah Jawadi Amoli. Then, it studies the consequences and results of Sadra’s final reading of the theory of related existence of effect and its requirements in the interpretation of the prophetic traditions of essential monotheism. The prophetic tradition of essential monotheism suggests that nowhere is void of the divine existence. other words, contingent existence is a manifestation of the emergence of existence. God’s existential presence is constant. God is revealed in all things, because from His Absolute Presence, the contingent existence finds its existentiation. Of course, in the state of purity of essence, He is purified of all contigent propertiesصدرالمتالهین بنیانگذار مکتب فلسفی حکمت متعالیه، نظریه وجود رابط معلول را در تحلیل مسئلهی ربط میان وجود واجب بالذات و وجود امکانی ابداع کرده است ایشان در تقریر این نظریه ابتدا به مبنای وحدت تشکیکی یا تشکیک خاصی تکیه میکند اما در نهایت، نظریه مزبور را بر پایهی وحدت شخصی وجود یا تشکیک خاصالخاصی تقریر میکند به نحوی که تفسیر رابطهی علّی بر پایه تشکیک مزبور، نظریه تشأّن را در پی خواهد داشت یعنی وجود امکانی، هویتی شأنی نسبت به وجود علت خواهد داشت نه هویتی منفکّ از آن. این پژوهش، به روش توصیفی، به تحلیل صدرایی روایات معطوف به توحید ذاتی با تاکید بر آثار آیت الله جوادی آملی میپردازد سپس پیامدها و نتائج تقریر نهایی صدرالمتالهین از نظریه وجود رابط معلول و لوازم آن، در تفسیر احادیث توحید ذاتی مورد بررسی قرار میگیرد. توحید ذاتی در روایات، مشعِرِ آن است که چون وجود امکانی، مظهرِ ظهورِ وجود خداوند است، هیچ موطنی نیست که از وجود او خالی باشد. خداوند، ظاهر در جمیع اشیاء میباشد چراکه از ظهور اطلاقی او، وجود امکانی تذوت وجودی پیدا میکند البته در مقام صرافت ذات، منزه از تمام اوصاف امکانی است.https://hikmat.isramags.ir/article_192001_26f117531aeeb24493b4649f7b46477f.pdfپژوهشگاه علوم وحیانی معارجفصلنامه حکمت اسرا2383-291615320240220Analysis of the theory of "spiritual birth" in Mulla Sadra's thought with an emphasis on the interpretation of Allameh Javadi Amoliماهیت و مختصات نظریه « ولادت معنوی» در اندیشه صدرالمتألهین با تأکید بر تقریر علامه جوادی آملی335619199910.22034/isra.2024.191999FAمصطفیضمیری* دانش آموخته سطح چهارحوزه علمیه قم.مرتضیضمیریدانش آموخته سطح چهار مرکز تخصصی شیعهشناسی حوزه علمیه قم.Journal Article20240205In the knowledge system of mystics and some sages, human beings are considered to have two types of birth. One is the physical birth that begins after the natural birth of a human being, and the other is the "spiritual birth" that, according to mystics, occurs after "voluntary death". Sadrul Mutalahin is one of the sages who explained the nature, reason and stages of achieving "spiritual birth" in detail, and Allameh Javadi Amoli, as a philosopher of the school of transcendental wisdom, has presented a unique interpretation of his thought on this issue. The aim of the research is to know the thought of Sadrul Mutalahin on the issue of spiritual birth with emphasis on the interpretation of Allameh Javadi Amoli. The research method is analytical-descriptive using library resources.<br />The findings indicate the existence of a difference between the explanation of Sadr al-Mutalahin and the words of mystics. According to the thought of Sadr al-Mutalahin, the truth of spiritual birth is the result of attaining the universal status of a human being, or the union with the holy lights and world of intellects. He achieved spiritual birth by stepping on the path of spiritual life; He considers it possible to depend on voluntary death (negative aspect) and to achieve morality through religious austerities (positive aspect) in six stages. By going through these six stages, a seeker passes from the world of matter to the world of intellects, and acquires positions such as taking off the body,انسان در نظام معرفتی عرفا و برخی از حکما، دارای دو نوع ولادت شمرده شده است. یکی ولادت صوری که آغازش بعد از تولد طبیعی انسان است و دیگری «ولادت معنوی» است که در اندیشه عارفان، پس از «مرگ اختیاری» حاصل میشود. صدرالمتألهین از جمله حکیمانی است که به تبیین دقیق ماهیت، دلیل و مراحل حصول «ولادت معنوی» پرداخته و علامه جوادی آملی به عنوان فیلسوف مکتب حکمت متعالیه، تقریر منحصر به فردی از اندیشه او در این مسئله ارائه کرده است. هدف پژوهش، شناخت اندیشه صدرالمتألهین در مسئله ولادت معنوی با تأکید بر تقریر علامه جوادی آملی است. روش پژوهش تحلیلی- توصیفی با استفاده از منابع کتابخانهای است. یافتهها بر وجود تفاوت میان تبیین صدرالمتألهین با سخن عارفان حکایت دارد. بر اساس اندیشه صدرالمتألهین، حقیقت ولادت معنوی عبارت است از وصول به مرتبه جامع انسانی یا همان اتحاد با انوار قدسی و عالم عقول. وی حصول ولادت معنوی را با قدم گذاردن در مسیر حیات معنوی؛ در گرو مرگ اختیاری (جنبه سلبی) و حصول اخلاقیات با ریاضتهای شرعی (جنبه ایجابی) در شش مرحله، ممکن میداند. انسان سالک با پشت سر گذاشتن این مراحل ششگانه، از عالم ماده به عالم عقول راه مییابد و مقاماتی چون خلع بدن، دریافت علم لدنی، دستیابی به مقام جمع را کسب میکند.https://hikmat.isramags.ir/article_191999_358d9f7f6de8b845eacb54b59d5669ce.pdfپژوهشگاه علوم وحیانی معارجفصلنامه حکمت اسرا2383-291615320240220Evaluation of the hermeneutic bases of Ayatollah Javadi Amoli and Asma Barlas in the interpretation of "Wadrbohan"ارزیابی مبانی هرمنوتیکی آیت الله جوادی آملی و اسما بارلاس در تفسیر «واضربوهن»578219201410.22034/isra.2024.192014FAزهراخانیدکتری، رشته دین پژوهی، دانشگاه ادیان و مذاهب قم.0000-0002-0955-5219وحیدسهرابی فراستادیار گروه فلسفه دین دانشگاه ادیان و مذاهبJournal Article20240222Examining the history of interpretation in the context of women shows changes in the field of interpretation of the Qur'an. One aspect of the changes is attention to understanding.Also, the interpretations changed due to socio-cultural changes in the subject. Feminist attitudes are the most important of these developments. Some, like Barlas, have sought answers to feminist demands by using a different reading of the Qur'an. some, like JavadiAmoli, by focusing on the issue of women in the interpretation of the Qur'an, seek to provide new answers, appropriate to contemporary developments; The comparative study of these two attitudes, with the aim of evaluating the impact of the commentators' hermeneutic foundations on their understanding of the verses, shows the necessity of this research. Since the permissibility of beating women in verse 34of Surah Nisa is one of the most challenging issues in the field of women, the hermeneutic foundations of JavadiAmoli and Barlas's point of view in the interpretation of "Wadrbohan" are evaluated with descriptive-adaptive method. According JavadiAmoli's focus on the author and the use of words for the spirit of meanings, the verse may be suitable for the structure of the tribal life system and not the structure of the civil life. As a result, a concept of multiplication can be carried over the present tense.While Barlas, believing in the multiplicity of meanings of the Qur'an does not adhere to some of his hermeneutic bases like the author-centered one, and this leads to the imposition of his opinions on the Qur'an.بررسی سیر تاریخ تفسیر در زمینه زنان، مبین تغییراتی در عرصه فهم و تفسیر قرآن است. یک جنبه از تغییرات، توجه به فهم و شرایط وجودی حصول آن تحت عنوان مبانی هرمنوتیکی است. همچنانکه تفاسیر، متأثر از تحولات فرهنگی-اجتماعی در زمینه موضوع نیز تغییر پیدا کردند. از مهمترین این تحولات، نگرشهای فمینیستی است. برخی همچون اسما بارلاس به دنبال پاسخ به مطالبات فمینیستی با استفاده از خوانش متفاوت از قرآن برآمدهاند؛ خوانشی که اصل برابری و نفی مردسالاری را آموزه حقیقی قرآن میداند. در مقابل، بعضی مانند آیتالله جوادیآملی با تمرکز بر مسئله زنان در تفسیر قرآن، در پیِ ارائه پاسخهای جدید، متناسب با تحولات عصری هستند؛ نه برآوردهسازی مطالبات فمینیستی. بررسی تطبیقی این دو نگرش، با هدف ارزیابی میزان تاثیرگذاری مبانی هرمنوتیکی مفسرین بر فهم آنان از آیات، ضرورت این تحقیق را نشان میدهد. از آنجا که جواز ضرب زنان در آیه 34سوره نساء از چالشیترین موضوعات در زمینه زنان است، مبانی هرمنوتیکی دیدگاه آیتاللهجوادی آملی و بارلاس در تفسیر«واضربوهن»، با روش توصیفی–تطبیقی، مورد ارزیابی قرار میگیرد. ناظر به مؤلفمحوری و وضع الفاظ برای روح معانی نزد علامه جوادیآملی، ممکناست آیه مناسب با ساختار نظام زندگی قبیلگی باشد نه ساختار زندگی مدنی، در نتیجه میتوان مفهومی از ضرب را متناسب با هدف آیه و فرهنگ هر عصر بر فعلی مانند زدن حمل کرد. درحالیکه بارلاس با اعتقاد بر تعدد معنایی قرآن و استفاده از رویکردهای جدید، به برخی از مبانی هرمنوتیکی خود مانند مؤلفمحوری پایبند نمیماند و این امر به تحمیل آرای او بر قرآن میانجامد.https://hikmat.isramags.ir/article_192014_3dd9b8fc365e9df7b7e3e9a4bafb2fb5.pdfپژوهشگاه علوم وحیانی معارجفصلنامه حکمت اسرا2383-291615320240220Investigating the problems of the Indescribability of the God without determinationsبررسی اشکالات حکمناپذیری ذاتِ عاری از تعینات8311219232710.22034/isra.2024.192327FAاحمدسعیدیدانشیار گروه عرفان مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی (ره)/ قم. ایران.0000-0003-2859-4800Journal Article20240304Mystics consider the divine essence without considering its determinations to be indescribability. According to them, "God's essence" is superior to any judgment and description, and all the attributes of essence refer to "assignments of essence".<br />At first glance, this claim has at least three major problems: (1) it is self-contradictory, (2) it requires all the problems of some theological theories, (3) it is contrary to religious texts and even many mystical texts, in which it appears that the essence are described.<br />In this article, we have evaluated these three forms with analytical-descriptive method and we have shown that all three of them are the result of not paying attention to the correct meaning of indescribability. The mystics mean by the indescribability, is not that God is absolutely unknowable and indescribable, so that their claim is not self-contradictory or requires closure, and it does not mean to deprive the divine nature of perfect attributes, which contradicts with religious and mystical descriptions.<br />Mystics, like other prominent Muslim thinkers, accept the brief knowledge of God's essence, as well as the description of the essence of truth, to the extent that it is possible for a creature to know Him.<br />The mystics say that all our cognitions and all our descriptions are limited, determined, and incomplete, through determination and to the extent of determination, and they are not describe His indeterminate essence, so that even the term "indeterminate essence" is a kind of definite description of Him.اهل معرفت ذات الهی را بدون در نظر گرفتن تجلیات یا تعینات، فوق تنزیه و تشبیه میدانند. از نظر ایشان، «ذات بیتعین» برتر از هر حکم و توصیفی است و همهٔ توصیفهای ذات ناظر به «ذات به حسب تعینات»اند. این ادعا در نگاه اول، دستکم سه اشکال عمده دارد: 1) خودمتناقض است، 2) مستلزم همهٔ اشکالات نظریهٔ کلامی تعطیل است، 3) برخلاف نصوص دینی و حتی بسیاری از متون عرفانی است که در آنها بهظاهر ذات بما هی ذات توصیف شدهاند.<br />در نوشتار حاضر، با روشن تحلیلی ـ توصیفی، این سه اشکال را ارزیابی کرده و نشان دادهایم که هر سه از عدم توجه به قیود حکمناپذیری ذاتِ عاری از تعینات برخاستهاند. منظور عارفان از حکمناپذیر ذاتِ بیتعین، نه این است که خداوند مطلقاً ناشناختنی و توصیفناپذیر است تا ادعای ایشان خودمتناقض یا مستلزم تعطیل باشد و نه به معنای سلب صفات کمالی از ذات الهی است که با توصیفات شرعی و عرفانی منافات داشته باشد. عرفا مانند سایر اندیشمندان برجستهٔ مسلمان، شناخت اجمالیِ حضوری و حصولی ذات الهی را و همچنین توصیف ذات حق را به اندازهٔ شناختی که از او برای مخلوق ممکن است، قبول دارند. سخن عارفان این است که همهٔ شناختها و تمام توصیفهای ما محدود و متعین و ناقص و از راه تعینات و به اندازهٔ تعینات هستند و در حد ذات بیتعین او نیستند، بهطوریکه حتی تعبیر «ذات بیتعین» نیز یک نوع توصیف متعین از اوست نه یک شناخت اجمالی از ذات بیتعین او.https://hikmat.isramags.ir/article_192327_bbff1e05d5a6d6ee63a5c12481d0b76a.pdfپژوهشگاه علوم وحیانی معارجفصلنامه حکمت اسرا2383-291615320240220Allameh Tabatabai's credit theory and its mediating role between transcendental wisdom and human sciencesنظریۀ اعتباریات علامه طباطبایی و نقش واسطهگری آن میان حکمت متعالیه و علوم انسانی11313819200010.22034/isra.2024.192000FAحامداسماعیل زادهدانش آموخته سطح چهار حوزه علمیه قم و پژوهشگر پسادکترای دانشگاه حکیم سبزواری، سبزوار، ایران.محمدرضاارشادی نیادانشیار گروه فلسفه و حکمت اسلامی دانشگاه حکیم سبزواری، سبزوار. ایراناحمدخواجه ایماستادیار زبان و ادبیات فارسی دانشگاه حکیم سبزواری، سبزوار. ایران.Journal Article20231203Philosophy is the basic theory of human and social sciences, and transcendental wisdom, as a philosophical system, has the capacity to realize this basic structure. Humanities are responsible for explaining human voluntary actions, and from Allameh Tabatabai's point of view, human voluntary actions are a function of his credit system, therefore paying attention to credit theory has a decisive contribution in the study of human sciences, and considering that the systematic design of credit theory by him in Transcendental wisdom has taken place, the issue of this article is how transcendental wisdom is related to human sciences through the theory of validity. This article tries to show that the said theory is a link between transcendental wisdom and human sciences, according to the epistemological and anthropological foundations of Sadra'i philosophy.فلسفه، زیرساخت نظریات علوم انسانی و اجتماعی است و حکمت متعالیه به عنوان یک نظام فلسفی، ظرفیت تحقق این زیربنا را دارد. علوم انسانی متکفّل تبیین کنشهای ارادی انساناند و از دیدگاه علامه طباطبایی، کنشهای ارادی انسان، تابعی از نظام اعتباری اوست، از اینرو توجه به نظریه اعتباریات در مطالعۀ علوم انسانی سهم تعیین کنندهای دارد و با توجه به اینکه طرح نظاممند نظریه اعتباریات از سوی ایشان در حکمت متعالیه صورت گرفته است، مسئله این مقاله آن است که چگونه حکمت متعالیه با علوم انسانی به واسطۀ نظریه اعتباریات ارتباط پیدا میکند. این مقاله درصدد است که نشان دهد نظریه مزبور با توجه به مبانی معرفتشناختی و انسانشناسی فلسفۀ صدرایی، حلقۀ ارتباطی میان حکمت متعالیه و علوم انسانی است.https://hikmat.isramags.ir/article_192000_31c9d89fb29581af24f3ae4934efba58.pdfپژوهشگاه علوم وحیانی معارجفصلنامه حکمت اسرا2383-291615320240220Clarification and criticism of Iraqi researcher's point
of view about real creditsتبیین و نقد دیدگاه محقق عراقی در باب اعتبارات واقعی13916018918210.22034/isra.2024.189182FAمحمد جوادنصر آزادانیدانشجوی دکتری فلسفه و کلام، دانشکده الهیات، دانشگاه قم. قم. ایران.احمدعابدیدانشیار گروه فلسفه و کلام، دانشکدۀ الهیات، دانشگاه قم. قم. ایران.Journal Article20230923The discussion of credits is one of the important topics that can be the source of works in various sciences, including jurisprudence and principles. The truth of credits and credit matters, types of credits and the relationship between credits and reality are important issues that must be addressed in the topic of credits. Many thinkers such as the late Esfahani and Allameh Tabatabaei have discussed the mentioned issues appropriately. Iraqi researcher is also among the thinkers who raised this debate in his fundamental discussions. From the Iraqi researcher's point of view, credits are divided into two categories, which are pure credits and real credits. He believes that real credits are appointed and become reality after the credit in the external world.<br />His main reason for this is the survival of such credits with the assumption of creditors. His statement is flawed in many ways, and the most important flaw is that the idea that cedits such as property, after the extinction of creditors, still remain. it is not correct, because the creditors of stewardship of the property is intellectuals, and it is certain that if all intellectuals are destroyed, it will not remain and there will be no place to assume property.بحث اعتباریات از مباحث مهمی است که در علوم مختلف از جمله فقه و اصول می تواند منشا اثر باشد.حقیقت اعتبار و امور اعتباری، انواع اعتباریات و رابطه اعتبار با واقعیت از مسائل مهمی است که در مبحث اعتباریات باید بدان پرداخته شود. اندیشمندان بسیاری همچون مرحوم اصفهانی و علامه طباطبایی به تناسب در مورد مسائل یاد شده به بحث پرداخته اند. محقق عراقی نیز از جمله اندیشورانی است که در مباحث اصولی خود این بحث را مطرح نموده است. از دیدگاه محقق عراقی اعتباریات به دو دسته تقسیم می شوند که عبارت از اعتبارات محض و اعتبارات حقیقی می باشد. ایشان معتقد است اعتبارات حقیقی پس از اعتبار در عالم خارج داری تقرر و واقعیت می شوند.دلیل اصلی ایشان بر این مطلب بقاء اینگونه اعتبارات با فرض معدوم شدن معتبر است. بیان ایشان از جهات مختلفی دچار اشکال می باشد و مهمترین اشکال آن است که این تصور که اعتباریاتی همچون ملکیت، پس معدوم شدن معتبِر همچنان باقی هستند صحیح نیست چرا که معتبِر مباشری ملکیت، عقلاء هستند و به صورت مسلم اگر جمیع عقلا معدوم شوند ملکیتی باقی نخواهد ماند و جایی برای فرض ملکیت وجود نخواهد داشتhttps://hikmat.isramags.ir/article_189182_0dd5f85b812416c7efa0ecb4f4e90a3a.pdfپژوهشگاه علوم وحیانی معارجفصلنامه حکمت اسرا2383-291615320240220The effectiveness of recognizing the definition
of verbal meaning in all its elementsاثربخشی بازشناسی تعریف دلالت لفظی در تمامیت ارکان آن16118419200210.22034/isra.2024.192002FAحمیدرضاعالیطلبه سطح چهار حوزه علمیه قم. قم. ایران.0009-0000-2037-6548ابوالحسنغفاریدانشیار گروه معرفت شناسی پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی. قم. ایران.Journal Article20240113One of the certainties of the knowledge of Islamic logic and one of the most influential components in understanding rational arguments from the perspective of this knowledge is the effective function of verbal indications in certain arguments. Constructive definition of meaning can be a way to know its complete structure, and to define meaning, paying full attention to its elements will play the most important role in this direction, because the set of elements and elements of meaning are its main structure; But studies show that the majority of famous logicians and researchers in this field paid insufficient attention to this issue; Therefore, it is necessary to examine and criticize their definitions about this issue.<br /> The present article with a critical approach to these definitions, such as not paying attention to any of the elements of signification, not mentioning the statement of status, not distinguishing between the signifier and the signified, not mentioning the statement of attribution and limiting itself to the word science, etc., aims to explain the process and integrity. Arkan has provided implications in the definition. In the end, by providing a new definition by mentioning all the elements, the valuable position of implication in reasoning has been made appropriate.یکی از مسلمات دانش منطق اسلامی و از تاثیرگذارترین مولفههای فهم براهین عقلی از منظر این دانش، کارکرد موثر دلالتهای لفظی در استدلالات یقینی است. تعریف سازنده از دلالت میتواند در جهت شناخت ساختار کامل آن، راهگشا باشد و برای تعریف دلالت، توجه تام به ارکان آن، مهمترین نقش را در این راستا خواهد داشت زیرا مجموعه ارکان و عناصر دلالت، شاکله اصلی آن را تشکیل دادهاند؛ اما بررسیها نشان میدهد غالب منطقدانان و محققان مشهور در این حوزه، توجه ناقصی به این مسأله داشتهاند؛ بنابراین ضرورت مییابد تعاریف آنان پیرامون این موضوع، مورد بررسی و نقد قرار گیرد.<br /> نوشتار حاضر با رویکرد انتقادی به این تعاریف، نظیر عدم توجه به هیچ یک از ارکان دلالت، عدم ذکر گزاره وضع، عدم تفکیک بین دال و مدلول، عدم ذکر گزاره التفات و اکتفا به واژه علم و... در صدد تبیین فرآیند و تمامیت ارکان در تعریف دلالت ارائه کرده است. در پایان، با ارائه تعریفی نو با ذکر تمامی ارکان، در طریق متناسب ساختن جایگاه ارزشمند دلالت در استدلال برآمده است.https://hikmat.isramags.ir/article_192002_a51befa81ac04ba25fe209ce66d058c8.pdfپژوهشگاه علوم وحیانی معارجفصلنامه حکمت اسرا2383-291615320240220Investigating the role of "imagining in the story" from the point of view of Allameh Javadi Amoliبررسی نقش "اختیال در قصه" از دیدگاه علامه جوادی آملی18521218918110.22034/isra.2024.189181FAمحمدکرمیاستادیار گروه معارف اسلامی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه، کرمانشاه، ایران.0000-0003-0069-9504بهروزاسدیاستادیار گروه معارف اسلامی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه، کرمانشاه، ایران.Journal Article20230821The main theme of this article is to examine the epitome (fantasy) in the story from the viewpoint of Allameh Javadi Amoli. Using the transcendent wisdom, he has provided a unique view of the authority in the story that has not yet been addressed independently. In this study, first, by referring to the numerous works of Allameh Javadi and the foundations of his epistemology and anthropology, the role of the epitome in the creation of human stories, the halt of human beings in the fantasy level, and the reasons for caution in dealing with non -argumentative stories were summarized from his point of view. And then in a descriptive-analytical manner; Explanatory and examined. The origin of the non -argumentative stories is nothing but a patent; This is the case with the composition of this power, so it also confuses Samin; The definite- though wise is potential- does not reach the present level of reason, while the true dignity of man is in the rule of reason and the obedience of authentic quotation. As a result, human beings are subject to fantasy, and human being subject to arguments, and with regard to the limitation of the capacity of talents, man must be the same, not Sami; Because Sami is busy with every story and story, but the supervision is subject to the reasoning and divine stories; Because the imagination is the creator of non -divine stories, but the Qur'anic theme is derived from the divine will and the honest, the truthدستمایه اصلی این نوشتار، بررسی نقش اختیال در قصه از دیدگاه علامه جوادی آملی است که تا کنون به طور مستقل به آن پرداخته نشده است. ایشان با بهره گیری از حکمت متعالیّه، دیدگاه منحصر به فردی در این زمینه ارائهکرده است. در این پژوهش، ابتدا با رجوع به آثار متعدّد و لحاظ مبانی معرفتشناسی و انسانشناسی ایشان، نقش اختیال در آفرینش قصههای انسانی و توقف انسان مختال در مرتبه خیال(متخیله) و نیز دلایل احتیاط در پرداختن به قصّههای غیربرهانی از دیدگاه علامه جوادی احصاء شده و سپس به شیوه توصیفی-تحلیلی و با رویکرد فلسفی، تبیین و بررسی شدهاست. خاستگاه قصّههای غیر برهانی، چیزی جز اختیال قوّه متخیّله نیست؛ تفصیل و ترکیب، کار این قوّه است، لذا سامعین را نیز مختال میکند؛ مختال- هرچند عاقلبالقوّه هست- به مرتبه فعلیّتعقل نمیرسد، در حالی که منزلت حقیقی انسان در حاکمیّت عقل برهانی و تبعیّت از نقل معتبر است. در نتیجه، انسانِ سامع، تابع اختیال و انسان ِمستمع، تابع عقل برهانی است. انسان سامع، با وجود محدویّت ظرفیّت استعدادها، خود را به هر داستان و قصهای مشغول میکند، اما انسان مستمع، تابع عقل برهانی و قصههای الهی است؛ متخیله، آفریننده قصّههای غیرالهی است، اما قَصَصقرآنی، برخاسته از اراده الهی و صادق، حق، واقعنما و هدایتگرانسان در صراط مستقیم است؛ لذا در ابتدا، فطرت مخاطب را با قصّه همراه میکند و سپس متخیله او را در کوه طور به پرواز در میآورد.https://hikmat.isramags.ir/article_189181_6880e5586492b606b4de094ecba19eed.pdfپژوهشگاه علوم وحیانی معارجفصلنامه حکمت اسرا2383-291615320240220Analyzing the place and function of anthropology in paradigm-oriented methodologyتحلیل جایگاه و کارکرد انسانشناسی در روششناسی پارادایم محور (با تکیه بر انسان شناسی علامه جوادی آملی)21324619224510.22034/isra.2024.192245FAپرستومصباحی جمشیدگروه علوم تربیتی، دانشگاه فرهنگیان؛ پژوهشگر پسادکتری، دانشگاه تهران.محمد علیعبداللهیدانشیار گروه فلسفه، پردیس فارابی، دانشگاه تهران، قم، ایران.Journal Article20240221The central paradigm is a theoretical framework for research in natural and human sciences. In this methodological approach, the place of epistemology and to some extent ontology in the research process is discussed, but anthropology is not independently considered by methodologists. The purpose of this research is to introduce and evaluate the paradigm-oriented approach in research methodology and outline the position of anthropology in methodology. The research method is descriptive-analytical. The findings indicate that since the research methodology is based on epistemology, and according to Allameh Javadi Amoli's opinion, epistemology is related to anthropology, it is necessary to independently consider humans in the methodology. Science should be paid. Anthropological attention puts important capacities in front of scientific knowledge, and the attitude about the nature of science, the method of knowledge and construction of theory is brought more clearly.پارادایم محوری چارچوبی نظری برای پژوهش در علوم طبیعی و انسانی است. در این رویکرد روششناسانه، به جایگاه معرفتشناسی و تا اندازهای هستیشناسی در فرآیند تحقیق پرداخته میشود اما انسانشناسی بصورت مستقل مورد توجه روششناسان قرار نمیگیرد. هدف این پژوهش معرفی و ارزیابی پارادایممحوری در روششناسی تحقیق و ترسیم جایگاه انسانشناسی در روششناسی است. روش پژوهش توصیفی-تحلیلی است و یافتهها حاکی از این است که از آنجا که روششناسی تحقیق قائم بر معرفت-شناسی است و به استناد نظر علامه جوادی آملی، معرفتشناسی ابتنای به انسانشناسی دارد، لازم است در روششناسی به صورت مستقل به انسانشناسی پرداخته شود. توجهات انسانشناسانه، ظرفیتهای مهمی را پیش روی معرفت علمی قرار میدهد و نگرش در باب ماهیت علم، روش شناخت و ساخت نظریه را به وضوح بیشتر میرساند.https://hikmat.isramags.ir/article_192245_704918231591527266cb521ba7b37255.pdf