پژوهشگاه علوم وحیانی معارج فصلنامه حکمت اسرا 2383-2916 16 3 2024 11 21 Applied phenomenology: why it is safe to ignore پدیدارشناسی کاربردی: چرا نادیده‌انگاری اپوخه صحیح است؟ 147 177 214077 10.22034/isra.2025.480232.2016 FA آصف احسانی دانش‌آموخته دکتری فلسفه اسلامی، جامعه المصطفی العالمیه. قم. ایران. Journal Article 2024 09 24 The question of whether a proper phenomenological investigation and analysis<br />requires one to perform the epoché and the reduction has not only been discussed<br />within phenomenological philosophy. It is also very much a question that has been<br />hotly debated within qualitative research. Amedeo Giorgi, in particular, has insisted<br />that no scientific research can claim phenomenological status unless it is supported<br />by some use of the epoché and reduction. Giorgi partially bases this claim on ideas<br />found in Husserl’s writings on phenomenological psychology. In the present paper, I<br />discuss Husserl’s ideas and argue that while the epoché and the reduction are crucial<br />for transcendental phenomenology, it is much more questionable whether they are<br />also relevant for a non-philosophical application of phenomenology این پرسش که آیا پژوهش و تحلیل دقیق پدیدارشناختی ما را ملزم به استفاده و اجرای اپوخه و تحویل می‌کند، هنوز در چارچوب فلسفه پدیدارشناختی بحث نشده است. این پرسشی است که غالبا در تحقیقات کیفی نیز با شور و حرارت مطرح شده است. به ویژه آمدئو جورجی اصرار نموده است که هیچ تحقیق علمی نمی‌تواند مدعی وضعیت پدیدارشناختی شود مگر اینکه با گونه استفاده و اجرای اپوخه و تحویل مستحکم شده باشد. جورجی تا حدی این ادعا را بر اساس ایده‌های استوار می‌سازد که در تالیفات روان‌شناسی پدیدارشناختی هوسرل پی‌افکنده می‌شوند. در مقاله حاضر ایده‌های هوسرل را مورد بحث قرار می‌دهم و استدلال خواهم نمود، در حالی که اپوخه و تحویل برای پدیدارشناسی استعلایی حیاتی محسوب می‌شوند، (اما) مساله‌ی بسیار پرسش برانگیز اینست که آیا آن‌ها برای کاربردهای غیر فلسفی پدیدارشناسی نیز همین‌گونه تعیین کننده‌اند. https://hikmat.isramags.ir/article_214077_34471840922d93f6da98325c2975d3ba.pdf