پژوهشگاه علوم وحیانی معارج فصلنامه حکمت اسرا 2383-2916 11 1 2019 08 23 Perxis realisation as freedom and the human foundation in the context of Marx's criticism of modernity تتحقق پراکسیس بمثابه‌ی آزادی و بنیاد انسان (در پرتو نقد مارکس بر مدرنیته) 158 185 119267 FA علی فتوتیان دانش آموخته دکتری جامعه شناسی دانشگاه شیراز سید سعید زاهد زاهدانی دانشیار بخش جامعه شناسی دانشگاه شیراز مجید موحد مجد استاد بخش جامعه شناسی دانشگاه شیراز Journal Article 2019 08 24 In this paper, the central issue that is followed is the discussion of freedom and its realization from the perspective of Marx. While the central issue in modernity is the realization of human freedom, this meaning of freedom has changed and changed throughout history. However, one can argue that the central criteria for human freedom in modernity is a kind of self-determination that this criterion has been affected by various changes. The presence of the grand praxis is the ultimate outcome of freedom and history from the perspective of Marx, and history is nothing but the work of man creation, but its rising face is nothing more than society, and in this sense it is possible to emerge as a social reappearance and only a social aspect. بحث از آزادی، امکان و لوازم تحقق آن یک امر فلسفی است. یکی از مسائل مهم مدرنیته نیز بحث درباره آزادی انسان است. معنای آزادی در طول تاریخ مدرنیته دستخوش تغییر و تحولات بسیاری شده است اما می‌توان گفت ملاک محوری آزادی انسان در مدرنیته نوعی خودتعین‌بخشی انسان است؛ البته خود این ملاک نیز تغییر و تقریرهای مختلفی به خود دیده است. طرح آزادی در اندیشه مارکس با تحقق پراکسیس و ظهور انسان اجتماعی امکان‎پذیر می‎شود؛ انسانی‌که معنای زندگی را در خودتحقق‌بخشی و در قالب کار یافته است. از نظر مارکس ظهور پراکسیس غایت آزادی و تاریخ بوده و روایت تاریخ چیزی جز عمل آفرینش انسان نیست، پس ظهور پراکسیس با ظهور جامعه و تنها در وجهی اجتماعی امکان‌پذیر است. https://hikmat.isramags.ir/article_119267_84e98f3f13bc9a817a81d6080132d820.pdf