جایگاه طبیعت در نظام هگل (آیا حقیقت، زمانمند است؟)

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسنده

سردبیر نشریه حکمت اسرا

چکیده

در واپسین بخش «دانش منطق»، از ایدۀ مطلق سخن می‌رود. شللینگ در تاریخ فلسفۀ خود، بخش مطلق نظام علمی هگل را، بحث از خدا در مرتبۀ درون‌ذات می‌داند. حرکت از هر مقوله به مقوله‌ای دیگر، گرچه صیرورت است، بارور شدن مفاهیم و منتهی شدن آن‌ها به ایدۀ مطلق نیز هست. ازاین‌رو، ورود از منطق به طبیعت، تداعی‌گر همان پرسش معروف است که چگونه خداوند به طبیعت پا می‌گذارد؟ اهمیت جایگاه طبیعت در فلسفۀ هگل، در همین پرسش نهفته است. از سوی دیگر، خصلت مهم سلبیت که یگانه محرک نظام هگلی است، در روند عبور از منطق به طبیعت، با وضوح بیشتری نمایان می‌شود.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Nature's place in Hegel's system (Is the truth, temporal?)

نویسنده [English]

  • Muhammad Chawoushi
Supervisor on the Hikmat
چکیده [English]

In the last section of "knowledge of logic", the absolute idea is spoken. In his history of philosophy, Shilling considers the absolute part of Hegel's scientific system to discuss God in the degree of inwardness. Moving from each category to another, although it is Becoming, at sametime is the fertilize of concepts and their leading to absolute idea. Hence, the transition from logic to nature is Reminder of the same Famous question that how God's step to the nature? The importance of nature place in Hegel's philosophy lies in this question. On the other hand, the important character of negativity, the only stimulant of the Hegelian system, appears more clearly in the process of passing through logic to nature.

کلیدواژه‌ها [English]

  • nature
  • Concept
  • absolute idea
  • time
  • Space
  1. کانت. ایمانوئل (1362)، سنجش خرد ناب، ترجمه: دکتر میرشمس‌الدین ادیب سلطانی، انتشارات امیرکبیر، تهران.
  2. هگل.گ. و. ف. (1378)، عناصر فلسفۀ حق، ترجمه: مهبد ایرانی‌طلب، تهران.
  3. ـــــــــــــــ (1379)، عقل در تاریخ، ترجمه: حمید عنایت، انتشارات شفیعی.
  4. Aristotle, Physics, In Great Books, Vol 7.
  5. Beiser, F. C. (1993), The Cambridge companion to Hegel, Cambridge.
  6. Fichte (1998), Foundations of Transcendental philosophy, trans. Daniel Breazeale. Cornell university press.
  7. Gillespie, M. A. (1984), Hegel, Heidegger, and Ground of History, Chicago.
  8. Hegel, G. W. F. (1974), Herausgeber Hegel, Institut Berlin Copyright Talpaـ Verlag (CD).
  9. _____________ (1987), Enzyklopädie der Philosophischen Wissenschaften im Gründrisse, Suhrkamp.
  10. Heidegger, M. (1976), Sein und Zeit, Tubingen.
  11. Hyppolite, J. (2000), Genesis and Structure of Hegel’s Phenomenology of Spirit, trans. Samuel Cherniack and John Heckman, Northwestern University Press
  12. Inwood, M. (1999), A Hegel Dictionary, Blackwell.
  13. Pinkard (2002), German philosophy (1790 – 1860), Combridge.
  14. Schelling (1989), Ideas for a philosophy of nature, Combridge.
  15. Stern, Robert (Edited by), (1993), Critical Assessments [Hegel], Routladge.
  16. Turetzky, P. (1998), Time, Routladge.
  17. Zoller, G. (2002), Fichte’s Transcendental Philosophy, the Original Duplicity of Intelligence and Will, Cambridge.